Daltonizm, inaczej zwany ślepotą barw jest genetyczną wadą wzroku. Częściej dotyka mężczyzn niż kobiety i niestety nie jest możliwy do wyleczenia. Najczęściej jest dziedziczony
i chory już rodzi się z tą wadą wzroku. Bywa również, że na daltonizm można zachorować na skutek uszkodzenia siatkówki lub nerwu wzrokowego.

Jak rozpoznać, że widzę inaczej?

Objawy są różne, zależą od rodzaju daltonizmu.

Jeśli chory cierpi na monochronatyzm, zupełnie nie ma zdolności odróżniania kolorów. Ten rodzaj najbardziej powszechnej odmiany ślepoty barw występuje bardzo rzadko. Chory widzi świat w biało – czarnych barwach. Często ma problemy z ostrością wzroku i cierpi na nadwrażliwość na światło.

Najbardziej powszechną odmianą daltonizmu jest dichromatyzm, powstaje przez brakujący fotoreceptor. Osoba chora nie rozróżnia koloru zielonego i czerwonego. Barwy żółta, pomarańczowa i czerwona są mało wyraźne, bywa, że chory widzi je na szaro. Najczęściej czerwień mylona jest z kolorem zielonym.

Wielu daltonistów rozpoznaje dużą ilość barw jednak nie ma świadomości, że widzą je inaczej niż większość ludzi. Daltonizmu nie da się wyleczyć, możliwe jest jedynie łagodzenie objawów. W tym celu aplikowane są specjalne soczewki kontaktowe posiadające filtr. Dostępnych jest kilka kolorów filtrów, soczewki dobiera specjalista po rozpoznaniu jaka barwa filtra skoryguje wadę. Soczewki dla daltonistów najczęściej są o mocy 0,00, ich celem jest skorygować widzenie barw. Gdy daltonizmowi towarzyszy inna wada wzroku np. dalekowzroczność – korygowana jest dodatkowo okularami. Soczewki z filtrem dla daltonistów należy pielęgnować jak standardowe soczewki kontaktowe, jednak wymienia się je najczęściej po pół roku użytkowania.